BerriakTxarakie. Irakurle txokoa

Disoluzio agiriak, Jose Luis Otamendiren azken liburua

 

 

JOSE LUIS OTAMENDI, idazlea Ean, bere azken liburuaz berbetan.

Urriaren 25ean, 19:30ean Eskolondon

GLAZIARREN OHANTZEA

nire hortzetako eskuila eskuindarra da

aldiz sardexka eta orrazia ezkerrekoak dira

uste dut eguzkia zentro-eskuinekoa dela

populista da aldean daramadan katarroa

 

plazako garabia ezker muturrekoa delakoan nago

kausa jakin baten bila dabilenean kalez kale

sozialdemokrata da astelehenetako haserrea

errepide ertzeko loreak eskuineko jotzen ditut

 

giltzurrunak ezker-eskuin ditut belarriak lez

sudurra kokotsa eta gilborra erdi antzean daude

gibela eskuinean eta behazuna ezker moderatuan

oportunismoan jausten zait beldurra noiznahi

 

etxeko autoak eta xurgagailuak deriba libertarioa dute

ez dakit sukaldeko plater txiki pistatxo koloreak

arasaren zein aldetan paratu ideologiaren arauz

edalontziak eta mahai zapia liberal humanistak dira

 

edozeinekin akordioak ixteko gertu dut bihotza

koalizioak aurrekontu-paktuak plataformak

pragmatismoaren muina arduren maitasunean dago

AP8 autopista zentrista da, beti ezin du irabazi eskuinak

 

sarri eskuindarrak ezkerrekoak dira gertutik ikusita

sarri demokrazia autoritarioa da

sarri ezjakinean jausten naiz jende asko lo denean

sarri hesolak galtzuen inguruan izoztu egiten dira

 

sarri galderek lotzen naute zubi baten erdian

eta galdutakoa izan arren

zangobakarraren hanka ona ezkerrekoa da beti

edo ia

 

sarri urtu egiten da dirua eta haren uharrak garamatza

kanta krudel baten nota altuetan

Jose Luis OTAMENDIrekin Eako TXARAKIE irakurle txokoan, urriaren 25ean

Jose Luis OTAMENDI, “Disoluzio agiriak”, SUSA, 2019

Jose Luis Otamendi , Oto, maite dugu, poesia maite dugun eran. Otok badaki babeserako portu segurua aurkituko duela beti  Ean. Ekaitza denerako, balizko paradisuak izozten direnerako, beti izango du gordelekua gurean. Urriaren 25ean porturatu zen azken aldiz, iluntzean, Txarakie irakurleen txokoaren epelean, besapean Disoluzio agiriak zekartzala. Poesia irakurtzeko eta jenderatzeko modu berezi,  pertsonala du, erritmo bare eta luzatuan, tonu modulatuan, sartu egiten zaitu korronte horren barru-barruan, eta bazoaz. Disoluzioa, berriro bestela sortzeko. Esango nuke etxean sentitu zela gure sutondoan, eta biluztu egin zuen sortze prozesu pertsonala, poemen destilazio geldoaren iturriak agertuz. Genesia, Bibliaren lehen liburua, eta hortik kreazioaren mito judeo-kristauak mundu ordenatu, antolatua eskaini  digu; gizonen, emakumeen, jainkoen eta zesarren tokia zein izango den, nola arautu. Baina gizon-emakumeak matxinatu egiten dira , Prometeoren bidetik, jakituriaren iturrien bila. Paradisutik mundu hotzera jaurtiak, emanda aurkitu dugun mundu  hori dekonstruitu eta geuk erabaki nahi zein mundutan biziko garen.

Kapitalismoaren paradisu hotza, izoztua eskaintzen zaigu, ordea. Onartu egingo dugu paradisu izoztu hau?

“ez dakit inoiz izan den

baina jada ez dagoela dirudi

denontzako etxe bat “

Gizaki berritua, Prometeo modernoa sortzen saiatu, txatalez osatua, eta Frankenstein  atera zaigu. Mary Shelley haren sortzaileari doakio Otoren liburuko poema-giltzarri bat, “Txatalak Mary Wollstonecraft Shelleyrentzat”.

“Geure gorputz atalekin

Josi nahi nuke oraina”

Poema pertsonalak, barru-barrutik sortuak, hitz egokien bila, galdera funtsezkoenak ahots ozenaz esanak, hari oso bat osatzen dutenak. Disoluzio agiriak. Zer da disolbatzen dena. Inguruan zenbait disoluzio zehatz, konkretu. Baina eta disoluziorik larrienak, agian, paradisu izoztu honetan, humanitate bat eta printzipio batzuk urtzen dituztenak. Poesia behar hitz egokien  bilaketa ezinbestekoan.

Karmelo LANDA

Erantzun